آهاي رفيق يادت هست ؟

چونان کرمی تنها ، پیله ای به دور خود تنیده ام زیبا و سفید ، و درون آن در حال تجربه کردن آرامشی هستم عجیب . اگر بتوانم ، بشود ، بگذارند ؛ دوست دارم تا انتهای دنیا، درون این پیله بنشینم و دنیای دردآورِ بیرون از آن را لمس ننمایم ، ترجیح میدهم تا همیشه کرمی درون پیله باشم تا پروانه ای به ظاهر زیبا با درونی متلاطم.

نوشته شده در سه‌شنبه ۱۳ فروردین ۱۳۸٧ساعت ۱۱:٠٥ ‎ق.ظ توسط محیا نظرات () |

Design By : Night Melody