آهاي رفيق يادت هست ؟

سفیدیِ یکدستِ زمینِ پوشیده از برفِ زمستانی ، مرا به یادِ سفیدی و پاکی روح در هنگامه ی تولد می اندازد ، و ردِ پاهای به جای مانده از عبور انسان ها بر روی زمین ِ سفید ، تبلوری از عبور آنها از مسیر زندگی و یادگاریهای ِ زشت و زیبایشان بر ذهن و قلب ِ ماست.

نوشته شده در یکشنبه ٢۳ دی ۱۳۸٦ساعت ۱٠:۳٧ ‎ق.ظ توسط محیا نظرات () |

باران که می بارد دلم برای زیستن تنگ می شود ، برای حس عجیبِ بودن ، تلاش ، زندگی .باران که می بارد...............

نوشته شده در پنجشنبه ۱۳ دی ۱۳۸٦ساعت ۱:۱۱ ‎ب.ظ توسط محیا نظرات () |

Design By : Night Melody